ORTESSIA

ORTESSIA

Who's Online

Έχουμε 31 επισκέπτες online

Στατιστικά

Εμφανίσεις Περιεχομένου : 824278

Facebook button

Tarot
ΚΑΡΤΑ ΧVI: Ο ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ PDF Εκτύπωση E-mail
Εναλλακτικά - Tarot
Συντάχθηκε απο τον/την Ονειρόκοσμος   
Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011 15:36

* Ο ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ *

Η κάρτα αυτή έχει διάφορες ονομασίες. Στις παλιές γαλλικές εκδόσεις έχει τον τίτλο "La Maison  Dieu" που σημαίνει «Ο Οίκος του Θεού». Στις νεότερες εκδόσεις ονομάζεται "La Tour Foudroyée", ο «Κεραυνωμένος Πύργος». Στα ιταλικά ο τίτλος είναι "La Torre", «Ο Πύργος» και στα αγγλικά "The Tower" ή "The Falling Tower", δηλ. «Ο Πύργος που πέφτει» ή όπως και στα γαλλικά, "The Lightning – Struck Tower", «Ο Κεραυνόπληκτος Πύργος».

 

Οι τίτλοι αυτοί συμφωνούν με την παράσταση της κάρτας, που δείχνει ένα πύργο με έναν κεραυνό που γκρεμίζει την κορυφή του – εκτός από τον τίτλο "La Maison Dieu", που θα ταίριαζε περισσότερο στην απεικόνιση μιας εκκλησιάς. Πολλές προσπάθειες έγιναν για να δοθεί κάποια εξήγηση σ' αυτή την αντίφαση.  Μερικοί υποστήριξαν πως η λέξη "Maison" προέρχεται από την μετάφραση στα γαλλικά της ιταλικής λέξεις "Casa" που σημαίνει «σπίτι», ενώ στο πρωτότυπο έγραφε "Caso", που σημαίνει «περιστατικό», «τύχη», «μοίρα».

Άλλοι ισχυρίστηκαν ότι έγινε σύγχυση στην ανάγνωση της λέξης "Diev", επειδή στη λατινική γραφή που εξακολουθούσε να ισχύει και τον μεσαίωνα, τα γράμματα U και V ήταν σχεδόν ισοδύναμα. Έτσι με λίγη καλή θέληση από μέρους θεοσεβούμενων της εποχής εκείνης, διαβάστηκε σαν "Dieu", Θεός, ο τίτλος της κάρτας Diev, που στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά η συγκεκομμένη λέξη Dievel, δηλ. Διάβολος. Κι ενώ η κάρτα υπονοούσε το «Το Σπίτι του Διαβόλου», που το χτυπά ο κεραυνός της θείας φώτισης, η λανθασμένη αυτή ανάγνωση το έκανε «Οίκο του Θεού», αγνοώντας – θεληματικά ίσως – το γεγονός ότι αυτός ο τίτλος πολύ δύσκολα θα ταίριαζε με την παράσταση της κάρτας και μόνο με την αρκετά εξεζητημένη παραδοχή ότι το γκρέμισμα των υλιστικών τοίχων που δεσμεύουν την ψυχή αποκαθιστούσε την πνευματικότητα που υπάρχει σαν προϋπόθεση σ' έναν «Οίκο Θεού».

 

Περισσότερα...
 
ΚΑΡΤΑ VI: ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ PDF Εκτύπωση E-mail
Εναλλακτικά - Tarot
Συντάχθηκε απο τον/την Ονειρόκοσμος   
Σάββατο, 16 Απριλίου 2011 16:42

* ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ *

Προέλευση: Θα μπορούσε να δοθεί μια απλούστερη εξήγηση στις πολλαπλές ερμηνείες που δόθηκαν μεταγενέστερα σ’ αυτή την κάρτα, αν δεχθούμε πως αρχικά παρίστανε την κρίση του Πάριδος, που έπρεπε να δώσει το χρυσό μήλο της Έριδας στην ωραιότερη από τις τρεις θεές, την Ήρα, την Αθηνά ή την Αφροδίτη. Οδηγημένος από τον παιχνιδιάρη Έρωτα, ο Πάρις προτίμησε την Αφροδίτη, επισύροντας έτσι την οργή των δυο άλλων θεαινών. Οι πιο παλιές κάρτες έδειχναν και τις τρεις θεές, αλλά αργότερα διατηρήθηκαν μόνο δύο γυναικείες μορφές, μ’ έναν νέο άνδρα ανάμεσα τους, κι από πάνω τους, τον ερωτιδέα έτοιμο να ρίξει τα χρυσά και μολυβένια του βέλη. Τα χρυσά προκαλούσαν τον έρωτα, και τα μολυβένια την απογοήτευση.

Ο φτερωτός υιός της Αφροδίτης, ο Έρως των αρχαίων, κυβερνούσε την αναπαραγωγική δύναμη του Σύμπαντος. Στην αρχή δεν αντιπροσώπευε τη ρομαντική διάθεση των ερωτευμένων, αλλά μιαν ασυγκράτητη κοσμική δύναμη, την προαιώνια τάση της δημιουργίας μιας τάξης μέσα στο χάος, το όργανο του Πεπρωμένου.

Η απεικόνιση του στην κάρτα των Εραστών αφήνει να εννοηθεί πως δίνεται η λύση σε μια μοιραία σύγκρουση. Είναι η έκτη κάρτα του Ταρώ, κι ο αριθμός 6, όπως το 2, σημαίνει ένταση κι αμφιβολία.

Παραδοσιακά συσχετίζεται με τις έξι ημέρες της Δημιουργίας στη Γένεση, κι έτσι συνδυάζεται με την ιδέα της προόδου και της εξέλιξης.

Περισσότερα...
 
ΚΑΡΤΑ XVII: ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ PDF Εκτύπωση E-mail
Εναλλακτικά - Tarot
Συντάχθηκε απο τον/την Ονειρόκοσμος   
Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010 13:27

 

 

* ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ *


Τ’ αστέρι που εικονίζεται σ’ αυτή την κάρτα είναι ο πλανήτης Αφροδίτη, ο Έσπερος των αρχαίων, που ο λαός τον ονομάζει Αποσπερίτη. Το ίδιο άστρο, όταν προβάλλει την αυγή πριν ανατείλει ο ήλιος, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Εωσφόρος ή Φωσφόρος Αστήρ και η σημερινή του ονομασία είναι Αυγερινός.

Η ίδια κάρτα σχετίζεται με την βαβυλωνιακή θεά Ιννάνα ή Αστάρτη, που κάθε χρόνο το φως της μέρας την καλούσε ν’ αναστήσει τον Ντουμούζ (Άδωνι)από τον τάφο του. Σε μεταγενέστερους χρόνους η βαβυλωνιακή Αστάρτη ταυτίστηκε με την Ελληνική θεά του έρωτα Αφροδίτη.

Ο αριθμός της κάρτας αυτής είναι το 17, που αποτελείται από το 1 και το 7, με άθροισμα 8. Όπως είδαμε και στις κάρτες Ι και ΧΙ, το πλαγιαστό ∞ ο κοσμικός λιμνίσκος, θεωρείται σαν σύμβολο του απείρου, της ανανέωσης και της αναγέννησης, κι έτσι τον Μεσαίωνα είχε συσχετισθεί με την βάπτιση. Επίσης, η όγδοη ουράνια σφαίρα θεωρούνταν η έδρα των απλανών αστέρων σύμφωνα με την υπόθεση του Πτολεμαίου.

Το λαμπερό αστέρι που φωτίζει τη νύχτα είναι το έμβλημα του πνεύματος, το μυστικό κέντρο, κι η προσταγή της Μοίρας. Για τους αλχημιστές ήταν το σύμβολο της φαντασίας, που τους ένωνε με τις δυνάμεις του υποσυνείδητου και με τις φυσικές ύλες που προσπαθούσαν να μεταστοιχειώσουν.

Περισσότερα...