ORTESSIA

ORTESSIA

Who's Online

Έχουμε 27 επισκέπτες online

Στατιστικά

Εμφανίσεις Περιεχομένου : 846551

Facebook button

ΣΜΗΝΟΥΡΓΙΑ PDF Εκτύπωση E-mail
Πρωτότυπη έρευνα - Ειρήνη Λεονάρδου
Συντάχθηκε απο τον/την Ειρήνη Λεονάρδου & Ονειρόκοσμος   
Σάββατο, 04 Απριλίου 2009 20:00

ΣΜΗΝΟΥΡΓΙΑ

Όταν οι Μέλισσες αναζητούν νέους τόπους…

Στην Φύση, το σημαντικότερο μέλημα κάθε Είδους είναι η επιβίωση του. Όλες οι επιμέρους δραστηριότητες, ακόμη και αυτή η ίδια η εξέλιξη του, περιστρέφονται γύρω από αυτόν τον πυρηνικό σκοπό. Για τις μέλισσες μια από αυτές είναι η σμηνουργία. Αντίστοιχα, για τον Άνθρωπο, ο αποικισμός.

Τι γίνεται όμως όταν ο αποικισμός αποδεικνύεται ανεπαρκής αν όχι ανέφικτος, ενώ η υπάρχουσα τεχνολογία δεν επιτρέπει την έγκαιρη έξοδο από τον πλανήτη;

«Εδώ και εκατομμύρια χρόνια, η σμηνουργία εξασφαλίζει την επιβίωση του είδους. Όταν υπάρχει συνωστισμός στην αποικία, αρκετές δεκάδες χιλιάδες εργατριών, που έχουν γεμίσει τον πρόλοβό τους με μέλι, εκτελούν έναν χαρακτηριστικό «χορό» πετώντας γύρω από τη βασίλισσα. Το περίπλοκο αυτό φαινόμενο προετοιμάζεται αρκετές εβδομάδες νωρίτερα. Η σμηνουργία είναι μια διαδικασία διαχωρισμού της αποικίας σε δυο πληθυσμούς. Η βασίλισσα εγκαταλείπει την κυψέλη, συνοδευόμενη από ένα μεγάλο αριθμό εργατριών κάθε ηλικίας, για να δημιουργήσει ένα σμήνος (αφεσμό) που γρήγορα παίρνει τη μορφή τσαμπιού.

 Το σμήνος αφήνει στην αρχική κυψέλη τη φωλιά με το γόνο, περίπου το ένα τρίτο των εργατριών και των βασιλικών κελιών που είναι έτοιμα να δώσουν καινούργιες βασίλισσες. Μια νεαρή βασίλισσα θα αντικαταστήσει την παλιά, και η ανανεωμένη αποικία θα συνεχίσει να αναπτύσσεται. Κατά την έξοδο από την αποικία, το σμήνος συγκεντρώνεται σε κάποιο στήριγμα –συχνά σε ένα κλαδί δέντρου- σε απόσταση μερικών δεκάδων μέτρων από την κυψέλη.

Οι ανιχνεύτριες εργάτριες αναλαμβάνουν να ψάξουν για μια νέα τοποθεσία. Η δραστηριότητα αυτή μπορεί να ξεκινήσει πριν τη σμηνουργία. Ανάλογα με το πόσο καλή είναι η τοποθεσία που βρίσκουν, οι ανιχνεύτριες εκτελούν ένα χορό ανάλογο με τον μικτό χορό, (οι μέλισσες «χορεύουν» με διαφορετικούς τρόπους προκειμένου να ανταλλάξουν πληροφορίες) για να παροτρύνουν τις υπόλοιπες μέλισσες να εξερευνήσουν την εν λόγω τοποθεσία. Αυτή η μετάδοση πληροφοριών μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από δεκαπέντε λεπτά. Όσο πιο καλή είναι η τοποθεσία τόσο πιο έντονος είναι ο χορός, και οι υπόλοιπες μέλισσες προσελκύονται στο μέρος εκείνο, ώσπου να συγκεντρωθεί όλος ο αφεσμός.»

Ο Άνθρωπος, έχοντας προσεγγίσει τις μέλισσες από την αρχή ακόμη της εξέλιξης του για χάρη των διατροφικών αγαθών που συνέλεγε από αυτές, αντιλήφθηκε τις ικανότητες τους και η ύπαρξη τους πήρε σύντομα μυθικές προεκτάσεις.

Στην ελληνική μυθολογία οι μέλισσες ταυτίζονται με τους φορείς της μυστικής σοφίας από τον άλλο κόσμο. Είναι οι αγγελιοφόροι του κόσμου των πνευμάτων. Κατά μία λαϊκή δοξασία τους αποδίδονται μαντικές ιδιότητες. Ο Ερμής ως θεός της μαντικής συμβουλεύεται τρεις φτερωτές παρθένες, τις Θρίες, που μάντευαν τρώγοντας μέλι, το οποίο πίστευαν πως βοηθούσε στην έκσταση. Η Πυθία αποκαλούνταν Δελφίς Μέλισσα και οι Ιέρειες του Απόλλωνα στους Δελφούς, Μέλισσες. Μέλισσες αποκαλούνταν και οι ιέρειες της Δήμητρας ενώ η ίδια είχε τον τίτλο της Μητέρας Μέλισσας και σύμβολό της τη μέλισσα. Οι μέλισσες ήταν σύμβολο και της Κυβέλης και επίσης τα ιερά έντομα της Αρτέμιδος, που έτρεφαν με το μέλι τους τις αρκούδες της. Η νύμφη Μέλισσα ήταν αδελφή της Αμάλθειας και επίσης τροφός του Δία. Μέλιες ονομάζονταν και οι υπόλοιπες νύμφες που τον φρόντιζαν στην Δίκτη. Στην Ορφική δοξασία, οι ψυχές συμβολίζονται από μέλισσες εξ αιτίας του συσχετισμού ότι μετακινούνται ομαδικά, σε μελίσσια: παρόμοια, κατά την παράδοση, βγαίνουν και οι ψυχές από τη θεία ενότητα.

 Το μέλι είναι σύμβολο της γνώσης. Συμβολίζει ακόμη την αναγέννηση και την αλλαγή της προσωπικότητας μετά από την μύηση.

Στο οικόσημο της γνωστής οικογένειας Platard de Saint-Clair, των Μεροβίγγειων, εκτός των άλλων, απεικονίζονται και έντεκα(…) μέλισσες που συμβολίζουν τα έντεκα χρόνια μύησης που υποβάλλονταν τα μέλη της οικογένειας ώστε να αποκτήσουν μαγικο-ιερατική ιδιότητα.

Σύμβολο της γνώσης και της φώτισης εθεωρείτο η μέλισσα και από τους Γνωστικούς.

Στην Αλχημεία ο μετασχηματισμός του νέκταρος σε μέλι συσχετίζεται με το μετασχηματισμό του μολύβδου σε χρυσό.

Στην Ινδία το μέλι συμβολίζει το ανώτερο εγώ και παραλληλίζεται με τη φωτιά.

"Μέλχα" στα σανσκριτικά ονομάζονταν μια τάξη Πύρινων θεών.

Κατά τον Κέννεθ Γκράντ, η μέλισσα ήταν σύμβολο της αιγυπτιακής πολεμίστριας θεάς Σεχμέτ, κόρης του Ρα, η οποία εξολόθρευε τους αντιπάλους της καίγοντας τους.

Οι μέλισσες θεωρούντο επίσης ως σύνδεσμος μεταξύ του αρσενικού και του θηλυκού στοιχείου καθώς είναι εκείνες που πραγματοποιούν την επικονίαση και γονιμοποιούν τα φυτά.

Ακόμη, οδηγούν τις ψυχές των νεκρών στην πορεία τους προς τα ουράνια πεδία. Στην ιερογλυφική γραφή των Αιγυπτίων, η φιγούρα της μέλισσας ήταν καθοριστικό στην βασιλική ονοματολογία και η λατινική λέξη για την μέλισσα –apis- είναι ομόηχη του ονόματος Άπις, του λευκού ταύρου στον οποίο ήταν ενσαρκωμένος ο Όσιρις, (Hapi-ankh:ο ζων νεκρός: η αθάνατη ψυχή).

Σήμερα, τα μελίσσια είναι απλά ένα εμπορεύσιμο προϊόν. Εξακολουθούν να κατέχουν τον πρωτεύοντα ρόλο στην γεωργία και έναν πολύ σημαντικό στην διατροφική αλυσίδα, έχουν χάσει όμως την ιερότητα  τους. Ή πιο σωστά οι άνθρωποι έχουν χάσει την ικανότητα να αντιλαμβάνονται το αλλοεπίπεδο της Ύπαρξης τους, όπως άλλωστε και τόσες άλλες ικανότητες. Ευτυχώς όχι όλοι.

Υπάρχουν ακόμη κάποιοι που από ένστικτο ή διαίσθηση κράτησαν στραμμένη την προσοχή τους στις μέλισσες και συνέχισαν να τις παρατηρούν. Κάποιοι που συνδυάζοντας τις παραδώσεις του παρελθόντος με τις νέες γνώσεις αντιλήφθηκαν πως μπορούν να διδαχθούν από τις μέλισσες. Ακριβέστερα, παρατηρώντας τες συνειδητοποίησαν πως τους δίνονταν έτσι η ευκαιρία να ανασύρουν από το ασυνείδητο τους εκείνη την αρχέγονη γνώση, την τόσο πολύτιμη για την εξέλιξη και επιβίωση του ανθρώπινου Είδους.

Οι Ανιχνευτές, για άλλη μια φορά, βγήκαν προς αναζήτηση νέων Χωρόχρονων αποδεσμευμένοι από τα λάθη του παρελθόντος και όσοι είναι έτοιμοι για την εξελικτική αλλαγή απέρχονται ομαδικά, προχωρώντας προς νέους ορίζοντες.

Ορίζοντες Άγνωστους, αλλά και ταυτόχρονα τόσο οικείους. Ορίζοντες του Εσωτερικού Διαστήματος όπου το μόνο που αντηχεί είναι το βούισμα της Μέλισσας…

~~~

«Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας» / “Colony Collapse Disorder” (CCD)

Εμφανίστηκε το φθινόπωρο του 2006 σε παγκόσμιο επίπεδο όταν ξαφνικά οι ενήλικες μέλισσες άρχισαν να εξαφανίζονται μυστηριωδώς, αφήνοντας πίσω τους την βασίλισσα με μερικές εργάτριες και την κυψέλη γεμάτη με γύρη και μέλι. Οι επιστήμονες προσπάθησαν να εξηγήσουν το φαινόμενο αποδίδοντας το σε κάποιες ασθένειες χωρίς ακόμη να το αποδείξουν. Επίσης υπαίτια της κατάστασης θεωρήθηκαν τα νέα παρασιτοκτόνα, τα μεταλλαγμένα φυτά, ακόμη και οι ακτινοβολίες των κεραιών κινητής τηλεφωνίας.

Το φαινόμενο όμως εντοπίστηκε ιστορικά από τον Ντέιβ Χάκενμπεργκ και σε παλιότερες εποχές, όταν δεν υφίσταντο τα προαναφερθέντα αίτια, με πρώτη το 1869, το 1923 και το 1965. Για καμιά από αυτές δεν έχει δοθεί εξήγηση. Παρατηρώντας τις χρονολογίες μπορούμε να πούμε πως το φαινόμενο παρουσιάζει μια περιοδικότητα 45 ετών κατά μέσω όρο. (1869 + 54 = 1923+42 = 1965+41= 2006)

Ποιος ή Τι, θέλει τις μέλισσες νεκρές;

 

Ειρήνη Λεονάρδου & Ονειρόκοσμος ©

 

 

Βιβλιογραφία:

"Σύγχρονη Μελισσοκομία" - Henri Clement (εκδ. Ψύχαλου)